Hoera..we hebben de visa!

Het ontvangen van de visa...of eigenlijk het telefoontje van het bureau van Buysse dat ze binnen zijn hoort een hoogtepunt te zijn in het aanvragingsproces, uiteraard! Dat het bij ons een beetje ondergesneeuwd werd door de zorgen om André is logisch. En het was best jammer omdat we het wel wilden vieren maar ook weer niet.
Toch waren we er wel heel blij mee! Toch een beetje een overwinning en we wisten zelf dat als het allemaal goed zou gaan we toch konden vertrekken naar Canada. We hadden nog (ruim) een jaar de tijd om naar Canada te verhuizen! We kregen de visa op 21 December met een aantekening dat we ze vóór 22 September geldig dienden te maken. Dat geldig maken doe je door naar Canada te vliegen en bij de immigratiedienst (op het vliegveld) een stempel te halen. Daarna kon je eventueel nog een half jaarje terug maar dan diende je wel de rest van het jaar in Canada te verblijven.
Bij de visa die per aangetekende post naar ons werden opgestuurd zat een briefje waarin wat richtlijnen stonden. O.a. over ziekenfonds en bankzaken, dat zal ik later toelichten. Ook zat er een formulier bij om het immunizatieschema van de kinderen in te laten vullen en te laten tekenen door een bevoegd arts.

En tot slot onderaan de gelukwensen en de vriendelijke groeten van
Buysse Immigration Consultancy!

We zijn hen nog altijd dankbaar voor de goede afhandeling en hulp bij ons emigratie proces.

Vestigingscursus.

De firma Buysse gaf in die tijd vestigingscursussen. Ik weet niet of ze die nu nog hebben.
Het was jammer dat ik er alleen heen moest omdat André in het ziekenhuis lag op de dag dat er voor onze "lichting" zo'n cursusdagje was georganiseerd, maar ik had geen spijt dat ik toch ben gegaan.
Met verschillende andere echtparen en ook alleenstaande mensen waren we in Culemborg, in een zaaltje bijeen.
Na het welkomstwoord van Frans Buysse moesten we allemaal gaan staan voor het   Canadese Volkslied . Dat was een verrassing en het ontroerde me!
Daarna een quizje over Canada. Ik wist niet veel, ik was bekaf van alle emoties en kon slecht nadenken. Maar dat gaf niet, ik leerde van de anderen.
Na de quiz kregen we een map vol informatie en Frans lichtte een heleboel onderwerpen toe met humor en interessante wetenswaardigheden.
Het was een hele leuke dag. Ook fijn om anderen te spreken die dezelfde plannen hebben. Er was o.a. een echtpaar dat een melkveebedrijf wilde beginnen in Alberta en een jongeman die de wildernis van de Yukon wilde opzoeken. Alleen! Ook waren er mensen die nog helemaal niet wisten wat zij wilden gaan doen in Canada om de kost te verdienen. Dat verbaasde me wel een beetje. Met alle onzekerheden vonden wij het wel prettig om dat soort dingen toch goed in te plannen! Maar blijkbaar waren er anderen die daar anders over dachten! Ook al waren we aan de ene kant allemaal met hetzelfde bezig- emigreren naar Canada- er was een grote verscheidenheid in plannen en voorbereidingen. Maar ieder doet het op z'n eigen manier natuurlijk!

Ter afsluiting kregen we allemaal een mooi T-shirt met Canada print. Dat T-shirt heeft André vaak gedragen als pyama(jasje) in z'n ziekenhuisbed.