Afscheid nemen...

Alsmaar afscheid nemen!
Nadat we weer terug waren in Nederland ging het allemaal heel snel. We hadden nog enkele dingen te regelen, o.a. wanneer gaan we alles inpakken en wanneer komen de containers. En dan al het inpakken en weggooien natuurlijk.
Maar verder is het grotendeels afscheid nemen.  Onze verhuisdatum was 6 augustus, een goeie datum voor de kinderen. Zij zouden dan nog een weekje of 4 vakantie hebben in Canada en meteen in het nieuwe schooljaar met de andere kinderen kunnen opstarten.
Maar eerst moest er gedag gezegd worden op de "oude" school in Nederland. We hadden brownies gebakken en met zelfgefabriekte Canadese vlaggetjes erop werden deze door onze kinderen op school uitgedeeld. En de klas en juffen en meesters hadden voor hen weer van alles gemaakt om mee te geven. Tekeningen en brieven ter herinnering. Die laatste schooldag was best moeilijk!
Voor alle andere mensen hebben we een receptie georganiseerd. Gewoon in on huis, dat al behoorlijk leeg was. Ook weer lekkere toepasselijke dingetjes getrakteerd. Een wereldposter aan de muur waarop te zien was wat voor een "wereldreis" wij gingen maken en al onze naaste familie, kennissen en buren gezellig op bezoek. We kregen heel veel drop, oud-hollands snoep, klompjes etc. We mochten eens vergeten waar we vandaan kwamen.....  ;-)
Dat was ook weer een hele leuke maar emotionele dag!
De volgende dag was het de laatste dingen inpakken en de containers kwamen voor de spullen. Met hulp van enkele familieleden hebben we zelf de containers volgestouwd. De werkplaats was het meeste werk. Tientallen machines en apparatuur moest met kranen en mankracht zo gunstig mogelijk in de containers geplaatst worden. Dat was een hele klus.
Wij hebben wat spulletjes geleend voor onze laatste 5 dagen in Nederland, zoals luchtbedden en stoelen e.d. omdat al het andere inmiddels op weg was.
En dan kom je op een punt dat je voor de derde keer iemand gedag moet zeggen omdat je in die laatste paar dagen toch ook nog moet eten en je ze in de supermarkt tegen komt. En dan wordt je het zat! We keken nu echt uit naar de dag van vertrek! Alles was gedaan! We waren bekaf! Bekaf van al het regelen, inpakken, afscheid nemen, de emoties.....

Oriëntatiebezoek.

Ongeveer 4 maanden na het verkrijgen van de visa gingen André en ik op oriëntatiebezoek in Canada.
We zouden anderhalve week wegblijven. De kinderen bleven thuis, bij oma.
Voordat we vertrokken heb ik een kalender voor de kinderen en voor oma gemaakt met alle bijzonderheden voor hen erop, zoals sportclubtijden en telefoonnummers etc. zodat oma wist van hoe het er in ons gezin normaal aan toe ging, waar ze aan moest denken en waar ze terecht kon voor hulp. En voor de kinderen als leidraad en aftellijst voor wanneer we weer terug zouden zijn.

We waren van plan om een huis te zoeken en een werkplaats en ook om zoveel mogelijk alvast te regelen, zoals het "landen" (visa geldig maken) van de kinderen en onszelf, healthcards halen, Social Insurance Numbers regelen etc.
De visa hebben we geldig gemaakt gelijk na aankomst op het vliegveld. Dat ging gemakkelijk. Alleen die van de kinderen konden we niet doen omdat ze er niet bij waren.
Healthcards regelen was niet mogelijk omdat we niet langer dan 1 maand weer terug in Nederland mochten zijn. Dit was wel vervelend want er was ons verteld dat na aanvraag de healthcards pas geldig zijn na 3 maanden. We dachten dat te overbruggen met het feit dat we toch nog niet in Canada waren, maar die vlieger ging dus niet op. Dat betekende dat we voor ons allemaal een overbruggende verzekering zouden moeten afsluiten voor de eerste 3 maanden in Canada.
SIN nummers was ook alleen mogelijk voor ons zelf, niet voor de kinderen. Het was trouwens ook een hele uitdaging om voor iedere instantie het juiste gebouw te vinden.

Het huis is gelukt. We vonden een prachtig huis, waar we nu nog in wonen, en hebben er na een paar keer kijken een bod op gedaan. Aangezien ons huis in Nederland nog niet was verkocht moesten we in Nederland een overbruggingskrediet aan vragen.
De werkplaats vonden we ook na veel vijfen en zessen, die zouden we gaan huren zodra we definitief gevestigd zouden zijn.

Verder zijn we nog even langs de lagere school geweest die aangewezen was als de school voor het gebied waar "ons" huis stond. Daar werden we heel hartelijk ontvangen. Een klein schooltje met een enorme gymzaal en een gezellige en gemoedelijke sfeer. Daar hadden we een goed gevoel over!
En dan vlieg je weer naar huis. Met het gevoel met één been in Canada te staan en het andere in Nederland!