Eerder heb ik al geschreven over mijn rijbewijs, waar ik opnieuw voor moest afrijden, om een Canadees bewijs te verkrijgen, zie hier.
Wanneer de kinderen aan rijden toe zijn wordt het weer een heel ander verhaal.
Op 16-jarige leeftijd mogen ze gaan lessen en afrijden voor hun eerste deel.
Dat betekent even studeren voor je geschreven test, de geschreven test doen en als je daarvoor geslaagd bent.....rijden maar. Ja natuurlijk niet alleen en waar je ook maar wilt; je moet dan gaan oefenen. En dat mag in een gewone auto en met een persoon ernaast die (wel al) jaren geoefend is. Dat komt in de meeste gevallen neer op 'rijden met je moeder ernaast' (of je vader).
Vreselijk vind ik dat.
Want ook ik was uiteraard de klos met onze kinderen hoewel hun vader gelukkig het leeuwendeel daarvan op zich nam.
Ik heb heel wat keren m'n hart vast gehouden wanneer we net iets te hard de bocht door gingen of wanneer er een stopbord in zicht kwam voor een voorrangsweg.
Want wat kan ik doen?
In een echte rijschoolauto zit een extra rem. Wij kunnen weinig anders doen dan met woorden waarschuwen en op achterafweggetjes eerst flink oefenen.
Gelukkig zijn er ook rijscholen waar de kinderen vrij intensief les krijgen, eerst schriftelijk en daarna een aantal lessen in de auto. En het is heel verstandig om ze dat ook te laten doen want dat scheelt later in de prijs van je verzekering. Bovendien kunnen zij je kind ook beter voorbereiden en begeleiden voor het afrijden.
Verder over rijbewijzen in Ontario lees hier.
Dit is het persoonlijke verhaal van onze emigratie van Nederland naar Canada in het jaar 2000. Het is bedoeld voor iedereen die denkt aan emigreren en/of bezig is met emigreren of anderen die al zijn geƫmigreerd, en die er graag eens over lezen.
Sunday, November 27, 2011
Wednesday, August 24, 2011
Modebewust?
Het viel mij op, vooral bij de kinderen op de lagere school, toen wij hier pas waren, dat de gemiddelde Canadees niet echt modebewust was. Tenminste niet bij ons in 'the country.'
Kinderen op school hadden gerust een trui ,met haren van de beesten eraan geplakt, een week aan. Of in een pyamabroek naar school...dat was hier ook heel 'gewoon.'
Wat een verschil met de Oilily- en H&M kindjes in Nederland!
Toch vond ik het ook wel heel bevrijdend! De prioriteit lag bij het leven zelf en niet bij uiterlijke schijn!
Nog steeds ga ik niet met pyamabroek de straat op maar verder doe ik lekker mee met makkelijk en comfortabel kleden en leven!
Want waar gaat het nou eigenlijk om?
Oud hemdje... "Zeeman" korte broek...ongekapt hoofd.......maar o zo relaxed, met de schitterende Canadese natuur om me heen!
Kinderen op school hadden gerust een trui ,met haren van de beesten eraan geplakt, een week aan. Of in een pyamabroek naar school...dat was hier ook heel 'gewoon.'
Wat een verschil met de Oilily- en H&M kindjes in Nederland!
Toch vond ik het ook wel heel bevrijdend! De prioriteit lag bij het leven zelf en niet bij uiterlijke schijn!
Nog steeds ga ik niet met pyamabroek de straat op maar verder doe ik lekker mee met makkelijk en comfortabel kleden en leven!
Want waar gaat het nou eigenlijk om?
Oud hemdje... "Zeeman" korte broek...ongekapt hoofd.......maar o zo relaxed, met de schitterende Canadese natuur om me heen!
Subscribe to:
Posts (Atom)
