De eerste schooldag

We hadden de week daarvoor de school al een keertje bezocht en kennis gemaakt met de meesters en juffen, dus helemaal onbekend was het niet voor de kinderen.
Toch was het reuze spannend!
Voor het eerst ook met de schoolbus mee. Die schoolbus is heel erg handig en goed geregeld. Vantevoren krijg je het schema en weet je hoe laat de kinderen klaar moeten staan. Je betaalt er niet voor, als je tenminste gebruik maakt van de toegewezen public school, zodat je in de juiste area woont. Het ligt wat anders voor de private schools denk ik. Wij hebben gekozen voor het public school system omdat de school in ons gebied heel goed over kwam bij ons en we geen redenen hebben op religieus vlak om voor een christelijke of katholieke school te kiezen. Voordeel is dat de school je geen geld kost! Ja, je betaalt bij je property belasting een deel voor het schoolsysteem maar dat moet je toch. En de bussen hoeft ook niet (extra) voor betaald te worden. Goed geregeld vinden wij!

(de foto is niet van die tijd, deze heb ik vorig jaar nog genomen)

De eerste dag school was voor de kinderen behoorlijk vermoeiend en spannend. Al die nieuwe indrukken! Al die kinderen die ze niet konden verstaan maar die hen wel heel interessant vonden en dus voortdurend tegen hen aan praatten. Deze eerste schooldag was de enige keer dat één van de kinderen zich liet ontvallen naar Nederland terug te willen. Daarna hebben we dat nooit meer gehoord!
En binnen 3 maanden spraken alle drie de kinderen vloeiend Engels! Een vaardigheid die André en ik hoogst waarschijnlijk nooit onder de knie zullen krijgen!

Settelen

En al lijkt het een vakantie, je weet dat dat het niet is natuurlijk!
Behalve leuke dingen doen is het ook zaak om je leven in te gaan richten zodat je je centen kunt verdienen om te leven.
André ging z'n eigen zaak voortzetten, z'n metaaldraaierij. Hier heet het dat hij 'tool and die maker' is.
Zijn bedrijfje ging dan ook AVL Tool and Diemaker Inc. heten.
Om dat te registreren moesten we naar de lawyer. We vonden een goeie in St. Catharines en daar zijn we uiteindelijk altijd gebleven voor alle juridische zaken die afgehandeld moesten worden.
De werkplaats hadden we al gevonden tegelijkertijd met het huis en nu moest die schoongemaakt worden. We kregen hulp van werknemers van onze vriend hier en ook de kinderen hebben een dagje geholpen.
De container was een paar dagen na onze aankomst ook gekomen en tegelijkertijd gingen de oude eigenaars naar hun nieuwe stek.
Het huis was pico bello achtergelaten. Het was zo te zien nog niet zo lang geleden helemaal van binnen geschilderd. Er zaten ook bijna geen gaatjes van spijkers in de muren. En het was brandschoon! Heerlijk!
Toch ben ik met een emmertje sop en een dweiltje aan de gang gegaan. En met iedere schone deur en kast werd het huis meer eigen!
En daarna gingen de spullen erin. Eerst de grote dingen. De banken en bedden. De bedden werden gelijk opgemaakt en de kinderen gingen hun eigen dozen uitpakken.
In Nederland hadden we alle dozen genummerd en er waren lijsten met alles wat erin zat. In het Engels want die lijsten waren nodig voor het invoeren van al het spul dat we over lieten komen.
Ook de werkplaats moest weer helemaal ingericht worden. Er werd een kleine kraan gehuurd en zo werd alles weer uit de container gehesen. Al met al was het een hele toestand maar de moeite waard. Het is onbetaalbaar om allemaal nieuwe draaibanken en dergelijke te moeten kopen!
We hadden voor het huis niet zoveel apparaten meegenomen. De elektra is hier anders en je hebt converters nodig om de juiste voltage te krijgen. In Nederland is alles afgestemd op 220-240 Volt en hier in Canada is het 110-120. Daarom hebben we de wasmachine, de droger en andere apparaten van de verkopers van het huis overgenomen. Dat hadden we van tevoren al geregeld en behalve de naaimachine, onze Nederlandse televisie en videorecorder (en converters) hadden we geen apparatuur mee. Dus hoefden we ook niet een zware wasmachine of koelkast naar binnen te dragen. Dat stond er allemaal al. Ideaal!
Nog even over die Nederlandse video's, alle kinderfilms op video en de opgenomen familiefilms wilden we nog steeds kunnen blijven bekijken. Het systeem is hier echter anders dan in Europa en een Europese film werkt niet in een recorder hier. En een Europese videorecorder werkt ook weer niet via de televisie van hier. Vandaar dat we een T.V. en een videorecorder mee hadden genomen uit Nederland.

We hebben een behoorlijke grote tuin en een hoop gras! Er was een handmaaier achtergebleven en de eerste weken hebben we die gebruikt. Want het gras groeit gewoon door dus ook dat moest gebeuren in de tussentijd. En hoewel we geen hekel hebben aan dat werk waren we dat gedoe met dat handdingetje gauw zat. Dat duurde dagen! En tegen de tijd dat je klaar was kon je weer opnieuw beginnen!
Dus het eerste grote ding wat werd aangeschaft was een lawn mower waar je op kunt zitten! Sinds die tijd heeft André altijd zingend dat werk gedaan.
Ook moesten we nog onze  healthcards regelen. Onze Social Insurance Number cards hadden we al voor André en mijzelf. Voor de kinderen was dat niet persé nodig.
En in de laatste week van de vakantie hebben we het schooltje bezocht. Campden Public School
In Nederland zou Saskia, onze oudste dochter inmiddels naar de brugklas gegaan zijn maar hier duurt de lagere school 2 jaar langer. Pas als de kinderen 14 jaar zijn gaan ze over van elementary school naar high school. Het was wel zo prettig voor haar om nog samen met haar broer en zus naar een meer beschermde omgeving te gaan die eerste jaren.
Het was immers allemaal al spannend genoeg!